อะไรที่คุณสามารถเรียนรู้ได้จากผู้เล่นที่ตีไกลอันดับต้นๆ ...

ผู้ซึ่งเซพช็อตในทุกลูกที่ตี...

     บับบา วัตสัน ไม่ใช่นักกอล์ฟธรรมดา มีผู้เล่นไม่มากนักในวงการกอล์ฟตั้งแต่อดีตถึงปัจจุบันที่ตีมือซ้าย

     เขาไม่ชอบซ้อม ไม่เคยเรียนกอล์ฟ และถ้าจะให้เขาตีตรงนั้นลืมไปได้เลย เกมของเขามีชื่อว่า ‘ สแนปสไลซ์ ’ “เห็นบ้านหลังนั้นมั้ย ” บับบ้า พูด ในขณะที่ชี้ไป 150 หลาทางขวาของแฟร์เวย์ หลังจากที่ก้าวขึ้นไปบนทีเพื่อให้ช่างภาพกอล์ฟเวิลด์ถ่ายภาพช็อตแรก เขาอยากจะโชว์ให้เราดูเต็มแก่ “ผมจะตีข้ามบ้านหลังนั้นไปและให้ลูกเลี้ยวกลับมาที่แฟร์เวย์ คอยดูผมนะ” เขาปักทีและเล็งไปที่เป้าหมาย เขาวางแนวเท้าไม่ได้ขนานกับบ้านแต่วางไปทางขวาของมัน และเขาก็เริ่มสวิงไม้ โดยเริ่มจากช้าๆ เร็วขึ้น และเร็วมากๆ สวิงของเขานั้นลื่นไหลคล้ายๆ กับที่ชาวประมงกําลังขว้างเบ็ดตกปลา ลูกพุ่งสูงมากออกไปที่บ้าน ลูกไม่ได้เลี้ยวอย่างทันทีแต่ค่อยๆเลี้ยวไปทางซ้ายราวกับผึ้งที่กําลังบินอยู่ในลมแรง ลูกลอยอยู่ในอากาศประมาณ 7 วินาทีก่อนที่มันจะไปตกบนแฟร์เวย์ในระยะ 320 หลาจากที บับบาดูพอใจในผลงานของเขา “ ผมชอบลูกสไลซ์ของผม ผมตีคัตในทุกๆ ช็อต และไม่เคยจะผิดหวัง ผมไม่เข้าใจว่าทําไมนักกอล์ฟส่วนใหญ่ถึงพยายามจะหนีลูกแบบนี้ ลองดูนักกอล์ฟที่ยิ่งใหญ่เหล่านี้ อย่าง ไทเกอร์ และ แจ็ค นิคคลอสเป็นต้น พวกเขาก็เล่นลูกคัทกันทั้งนั้น”

ความเห็นจากแคดดี้

TEDDY  SCOTT

     ครั้งแรกที่ผมเป็นแคดดี้ให้บับบา ผมมีปัญหาในการจับทิศทางของลูกที่เขาจะตีไป เพราะเขาจะเซ็ตอัพเหมือนๆ กันเกือบทุกลูก ผมต้องใช้เวลาอยู่หลายสัปดาห์กว่าจะรู้ว่าต้องไปทางไหน อย่างเช่น บางทีเขาจะเซ็ตอัพไปทางขวามากๆ กว่าจะเห็นลูกอีกทีก็เมื่อลูกกําลังจะตกบนพื้นนั่นแหละ

ให้ความสําคัญในการเล็ง

     เมื่อผมตีไดร์ฟเวอร์ ผมแค่พยายามทําให้ลูกอยู่ในที่ๆเล่นช็อตต่อไปได้ หรืออาจเรียกว่าที่ไหนก็ได้ที่หญ้าไม่ยาวจนเกินไป

     ผมเป็นผู้เล่นที่ตีลูกได้ไกลแต่นั่นไม่ใช่สิ่งที่ผมให้ความสําคัญ การตีลูกออกจากทีให้ลูกอยู่ในตําแหน่งที่ดีนั้นสําคัญกว่า  ถ้านักกอล์ฟสมัครเล่นทําได้อย่างนั้น พวกเขาจะหมดปัญหาไปเยอะทีเดียว

OFF SET

     หัวไม้หนึ่งของผมนั้นทํามาไม่ให้ผิดทางขวา ผมไม่ต้องการที่จะตีลูกฮุคหรือแม้กระทั่งลูกดรอว์ก็ตาม หัวไม้ของผมจึงถูกออกแบบให้ตีลูกคัทเท่านั้น คุณจะเห็นได้จากหน้าไม้ที่เปิดกว่าหัวไม้ทั่วไปเล็กน้อย กริพของผมถูกพันด้วยเทปกาวถึง 12 รอบก่อนที่จะใส่ หน้าไม้ของผมที่ว่านี้จะเปิดออกประมาณ 2 องศาจากตําแหน่งปกติ

FAT GRIPS

     ผมชอบกริพที่อ้วนเพราะสําหรับผมนั้นมันให้ความรู้สึกที่ดีกว่า กริพที่เล็กทําให้ผมรู้สึกเหมือนจับดินสอ ซึ่งนั่นเป็นความรู้สึกที่แย่และไม่สบายเอาซะเลย คนทั่วไปมักจะบอกว่ากริพที่หนานั้นจะทําให้มือทํางานได้น้อยลง แต่ผมไม่รู้สึกอย่างนั้น

การยืนเซ็ตอัพสามแบบของผม

ตีลูกตํ่า

     ผมจะปักทีสูงเสมอ จากทีที่สูงนี้ผมสามารถตีลูกได้ทุกแบบ ทั้งลูกโด่งและลูกต่ำ เมื่อผมต้องการจะเล่นลูกต่ำ ผมจะเลื่อนมือมาหน้าลูกเล็กน้อยที่ตําแหน่งเซ็ตอัพ ดังนั้นคุณจะเห็นเหมือนราวกับว่าหน้าไม้จะปิดเล็กน้อย

ลูกปกติ

     ผมเป็นคนตีไกลที่ดูไม่เหมือน เพราะผมดูตีไม่แรง ผมก็แค่สวิงให้ไหลลื่นอย่างมีจังหวะ เท่านี้แหละคือเคล็ดลับของผม ในวันอากาศดีผมสามารถแครี่ลูกข้ามบ่อทรายในระยะ 320 หลาได้เสมอ แต่เมื่ออากาศไม่ดีนั้นระยะจะลดเหลืออยู่ระมาณ 285 หลา

เมื่อต้องการตีไกล

     การตีให้แรงไม่ใช่เรื่องเดียวที่ผมจะคิดเมื่อต้องการตีลูกให้ไกล เมื่อผมต้องการตีบอมส์ลูกให้ไกลนั้นผมจะคํานึงถึงมุมเหินของลูกด้วย นั่นคือผมจะพยายามตีลูกให้สูงขึ้นโดยการยืนให้น้ำหนักอยู่บนเท้าหลังมากขึ้น ผมเป็นผู้เล่นมือซ้ายเท้าหลังของผมจึงคือเท้าซ้าย ไหล่ด้านขวาของผมจะยกสูงขึ้นเล็กน้อยที่ตําแหน่งเซ็ตอัพ พร้อมกับรู้สึกถึงการสวิงด้วยจังหวะที่เร็วขึ้น

ผมไม่เคยเห็นภาพลูกตรง

     เมื่อผมเป็นเด็ก ผมเคยฝึกตีลูกที่เรียกว่า ‘wiffle ball’ มันเป็นลูกพลาสติกที่เบา ผมจะฝึกตีมันด้วยเหล็กไปรอบๆบ้านของผม ตีต่ำบ้าง สูงบ้าง บางครั้งก็ตีฮุค หรือไม่ก็ตีคัท ด้วยลูกพลาสติกนี้มันเป็นเรื่องที่ค่อนข้างยากที่จะตีให้ได้ตามที่ต้องการ ทําให้ผมจึงต้องใช้ความพยายามอย่างมากในการเล่นช็อตเหล่านั้น นั่นคือเหตุผลว่าทําไมผมถึงบังคับลูกได้อย่างง่ายดายในทุกวันนี้

     เมื่อผมกําลังยืนเซ็ตอัพในสนาม ไม่ว่าจะเป็นการตีด้วยเหล็กหรือด้วยหัวไม้ผมไม่เคยที่จะเห็นลูกตรง การตีตรงสําหรับผมนั้นคิดว่าเป็นเรื่องที่ยากที่สุดในการตีกอล์ฟ ผมมักจะมองหาภาพลูกที่เลี้ยวโค้งกลับมาหาเป้าหมายมากกว่า และที่สําคัญทุกลูกที่ผมเล่นจะสู้ไปที่ธงเสมอแม้ว่าธงจะซ่อนอยู่หลังบ่อทรายก็ตาม ผมจะหาภาพที่ลูกเลี้ยวเข้าไปใกล้ธงให้ได้

ผมชอบสีชมพู

     และผมมีก้านที่ทําสีพิเศษ นั่นคือก้านไบโอ- เมทริกซ์รุ่นเก่า ที่แข็งเป็นพิเศษหรืออาจเรียกได้ว่า มันเกือบจะไม่มีเฟล็กซ์เหลืออยู่เลยก็ว่าได้ ซึ่งคุณจะต้องตีแรงมากจริงๆ ถึงจะตีให้มันฮุคได้ซึ่งผมทําไม่ได้ ก้านที่ยิ่งแข็งมันจะตีลูกฮุคได้ยาก

     เมื่อบับบาเข้ามาแข่งในทัวร์ครั้งแรกปี 2006 เขาไม่เคยมีเซฟช็อตและจะใส่พลังที่ลูกอย่างเดียว  ครั้งหนึ่งความเร็วลูกของเขาบันทึกได้ที่ 198 ไมล์ต่อชั่วโมง  โดยปกติแล้ว ถ้ายิ่งตีลูกแรงขึ้น ยิ่งจะเป็นการเพิ่มสปินให้กับลูก แต่ของบับบาไม่เป็นไปตามกฎนี้  สปินลูกของบับบาดูจะคงที่ เมื่อสปินลูกต่ำ บับบาจึงต้องตีลูกโด่งเพื่อให้ลูกแครี่ได้ไกล

ปลอดภัยไว้ก่อนกับลูก “ดิ๊งค์คัท”

     ผมมักจะบังคับลูกไปทางหนึ่ง   ผมจะให้ลูกเลี้ยวจากขวาไปซ้าย โดยจะตีลูกให้สูง, ต่ำ,  สูงปานกลาง, ลองตีคัท, ตีสไลซ์, ตีตรง, ตีทั้งไกลและตีสั้น ผมตีลูกได้หลายแบบแต่ผมไม่ชอบลูกที่ไดร์ฟแล้วไปทางขวา

    อาจจะดูเหมือนว่าผมกําลังตีคร่อมเส้นทาร์เก็ตไลน์แต่จริงๆ แล้ว ผมกําลังสวิงลงมาแนวเดียวกับเท้า ผมตีลูกคัทเพราะผมเปิดหน้าไม้ตอนอิมแพค หลักๆ ไม่ใช่มาจากเพราะแนวสวิงจากนอกเข้าใน

คุณไม่อายเหรอที่ก้านไม้เป็นสีชมพู?

     ทําไมล่ะ สิ่งสําคัญคือ แค่มันทําให้ผมไดร์ฟไปไกลก็พอ เมื่อคุณหวดไดร์ฟเวอร์ คุณมักจะจบวงไม่อยู่ นั่นทําให้คุณเสียสมดุลย์และเกิดความไม่แม่นยําไหม?

     คุณจะเห็นว่าบางครั้งผมจะไดร์ฟแรงมากจนจบวงแบบคลาสสิคไม่อยู่ แต่ไม่ได้หมายความว่าผมจะเสียสมดุลย์ไปนะ แน่นอน สมดุลย์นั้นสําคัญสําหรับสวิงที่ดี และผมขอเถียงถ้าใครมาว่าวงสวิงของผมนั้นขาดความสมดุลย์ คุณไม่จําเป็นจะต้องแข็งเป็นหินตอนจบสวิง ลองดูแกรี่ เพลย์เยอร์เป็นตัวอย่าง เขาเคยแม้แต่ก้าวเท้าไปข้างหน้าตอนจบสวิงด้วยซ้ำ นั่นจําเป็นต้องแปลว่าเขาสูญเสียสมดุลย์ไปหรือ? วงสวิงนั้นมีหลายแบบ ยกตัวอย่าง ไทเกอร์ วูดส์, วีเจ ซิงก์ , ลี เวสต์วูด, เดวิด ดูวาล และนิค ฟัลโด พวกเขาต่างเคยเป็นมือหนึ่งกันมาแล้วทั้งนั้น และต่างมีวงสวิงที่แตกต่างกันอย่างสิ้นเชิง

คุณเคยดูแบ็คสวิงของตัวเองและบันทึกแนวสวิงของตัวเองไหม?  

     ไม่นะ ทําไมผมจะต้องทําอย่างนั้นด้วยล่ะ.....

เวลาซ้อม คุณตีกี่ลูก?

     ผมไม่ได้ซ้อมแต่ผมจะวอร์มอัพ ผมตีลูกเพื่อให้รู้สึกผ่อนคลายและเตรียมร่างกายให้พร้อม ถ้าวันนั้นผมตีเหล็ก 9 ได้ไม่ดี หรือไม่ก็เหล็ก 7 ผมก็จะซ้อมเพื่อดูว่าผมจะเปลี่ยนแปลงได้ไหม เพื่อเรียกความมั่นใจกลับมา ก็แค่นั้น ผมจะไม่ออกไปซ้อมเป็นเวลาหลายๆชั่วโมง ถ้าผมออกไปซ้อมนานเกินกว่าชั่วโมง ก็อย่าลืมมาบอกให้ผมหยุดด้วยล่ะ

ถ้างั้น คุณก็ไม่รู้สึกกังวลกับอาการศอกบิน, สวิงเพลนและการถ่ายน้ำหนักเลยใช่ไหม?

     เรื่องถ่ายน้ำหนักน่ะเหรอ ไม่ ผมไม่กังวลเรื่องพวกนั้นหรอก

แต่นักกอล์ฟสมัครเล่นส่วนใหญ่จะกังวลเรื่องเหล่านั้น?

     ใช่ รวมทั้งพวกโปรหลายๆคนด้วย แต่เรื่องเทคนิคเหล่านั้น ผมไม่ได้สนใจอะไร

ผมเห็นว่าคุณวางเท้าเล็งไปทางขวาของเป้าหมาย?

     ผมไม่ทันดูเท้าของผมเลยด้วยซ้ำ

แต่คุณน่าจะมีจุดเช็คตรงไหนบ้าง?

     จุดเช็คพอยท์ของผมอย่างเดียวก็คือ เมื่อผมตีลูกไปแล้ว ไม่ว่าลูกอยู่จะในแฟร์เวย์หรือไม่ก็ตาม

ในเวลาแข่งขันโปรแอม ต้องมีคําถามต่างๆนาๆแน่นอนเกี่ยวกับวงสวิงของคุณ?

     ใช่ และนั่นคือปัญหาของนักกอล์ฟสมัครเล่น พวกเขามักคิดมากเกินไป พวกโปรที่เป็นสุดยอดจะคิดเรื่องสวิงก็จริง แต่เมื่อพวกเขาอยู่ในสนามกอล์ฟ พวกเขาจะไม่คิดถึงมัน แต่จะคิดเรื่องการวางแผนในเกมรอบๆสนาม และจะไม่คิดเรื่องเทคนิคด้วย นักกอล์ฟสมัครเล่นมักมัวแต่กังวลถึงจุดที่ทําให้พวกเขาเล่นไม่ได้

Key : สวิง Swing Instruction ตีไกล สอนกอล์ฟ ไดรฟ เรียนกอล์ฟ 

Tags : ตีไกล , ไดรฟ 300 หลา , เทคนิคตีไกล , ไดรเวอร์ , Driver , Drivers , Wood , Woods , หัวไม้ , หัวไม้ 1 , FlightScope , LongestDrive , Longest Drive , Long Drive , LongDrive Power PowerTips Power Tips PowerTip PowerTip